Od Oliwy do Gdyni
Od floty Zygmunta Augusta i bitwy pod Oliwą do odrodzonej Marynarki Wojennej. Jak kraj bez portu wojennego zbudował flotę i Gdynię.
Od Wichra i Burzy po Miecznika i Orkę. Każdy ważny okręt dostaje własny odcinek, mniejsze jednostki odcinki zbiorcze, a nazwy, które marynarka przekazuje od stu lat kolejnym okrętom, łączą całą historię.
ORP Błyskawica, Gdynia · 1938Fot. Witold Pikiel / Narodowe Archiwum Cyfrowe · domena publiczna · kadr 16:9
Od floty Zygmunta Augusta i bitwy pod Oliwą do odrodzonej Marynarki Wojennej. Jak kraj bez portu wojennego zbudował flotę i Gdynię.
Pierwszy odcinek 15 grudnia 2026, 12:00. Nowe odcinki pojawiają się tutaj od razu po publikacji.
Wstęp, pierwsze okręty odrodzonej floty, niszczyciele i okręty podwodne kupione za granicą, obrona Helu i Flotylla Pińska. Marynarka budowana od zera w dwadzieścia lat.
Od floty Zygmunta Augusta i bitwy pod Oliwą do odrodzonej Marynarki Wojennej. Jak kraj bez portu wojennego zbudował flotę i Gdynię.
Poniemieckie torpedowce, kanonierki Komendant Piłsudski i Generał Haller oraz okręty, na których uczyła się pierwsza kadra marynarki.
Pierwszy nowoczesny niszczyciel polskiej floty, zbudowany we Francji. Zatopiony przez niemieckie samoloty na Helu 3 września 1939 roku.
Bliźniak Wichra, który zdążył wyjść z Bałtyku przed wojną. Walczył pod Calais i na Atlantyku, po wojnie wrócił do Gdyni.
Jeden z największych niszczycieli swoich czasów. Zatopiony przez niemieckie lotnictwo pod Narwikiem w maju 1940 roku.
Bliźniak Groma, który przeszedł całą wojnę, wrócił do Polski i jako okręt-muzeum stoi w Gdyni do dziś.
Wilk, Ryś i Żbik, zbudowane we Francji. Jeden przedarł się do Wielkiej Brytanii, dwa spędziły wojnę internowane w Szwecji.
Ucieczka z internowania w Tallinie, przejście przez cieśniny duńskie bez map i zatopienie transportowca Rio de Janeiro. Zaginął w czerwcu 1940 roku.
Bliźniak Orła, który wojnę spędził internowany w Szwecji. Wrócił do Polski i służył jeszcze ponad dwadzieścia lat.
Stawiacz min Gryf, trałowce typu Jaskółka i okręty, które we wrześniu 1939 roku broniły Helu do 2 października.
Monitory i kanonierki rzeczne na Prypeci i Pinie. Najmniej znana część polskiej marynarki i jej wrzesień 1939 roku.
Plan Peking, okręty pod polską banderą u boku Royal Navy, konwoje, Narwik, Bismarck, Morze Śródziemne i Normandia. Flota, która walczyła sześć lat poza krajem.
Trzy niszczyciele wysłane do Wielkiej Brytanii tuż przed wojną i Polska Marynarka Wojenna, która przez całą wojnę działała u boku Royal Navy.
Brytyjski niszczyciel pod polską banderą. Konwoje na Maltę i do Murmańska, gdzie w maju 1942 roku przeszedł przez ciężkie naloty.
Niszczyciel, który w maju 1941 roku jako pierwszy nawiązał kontakt z pancernikiem Bismarck i nocą stanął przeciwko niemu.
Francuski Ouragan pod polską banderą i niszczyciele eskortowe typu Hunt: Krakowiak, Kujawiak i Ślązak. Konwoje, Malta i Dieppe.
Najnowocześniejszy niszczyciel polskiej floty, który służył niecały rok. Zatopiony przez niemiecki okręt podwodny w październiku 1943 roku.
Jedyne krążowniki pod polską banderą. Dragon wspierał lądowanie w Normandii i został tam ciężko uszkodzony, Conrad przejął jego załogę.
Dwa małe brytyjskie okręty podwodne pod polską banderą, nazywane na Morzu Śródziemnym strasznymi bliźniakami.
Okręt podwodny zatopiony w maju 1942 roku przez sojusznicze okręty eskorty konwoju, które wzięły go za niemiecki.
Małe szybkie kutry torpedowe i artyleryjskie, które walczyły w kanale La Manche i na Morzu Północnym.
Ile okrętów walczyło pod polską banderą, co zatopiły, co straciły i z czym marynarka wróciła po wojnie.
Odbudowa floty, okręty radzieckie i polskie konstrukcje, kutry rakietowe i okręty desantowe. Marynarka w Układzie Warszawskim.
Powroty okrętów z Zachodu i ze Szwecji, odbudowa portów i marynarka budowana według wzorów radzieckich.
Grom i Wicher, pierwsze powojenne niszczyciele, które przejęły nazwy okrętów z lat 30.
Niszczyciel przejęty od marynarki radzieckiej, z rakietowym uzbrojeniem przeciwlotniczym.
Małe okręty typu M-XV oraz okręty projektów 613 i 641, które przejęły nazwy wojennych poprzedników.
Od kutrów torpedowych do kutrów rakietowych projektu 205, uderzeniowej siły marynarki w czasach Układu Warszawskiego.
Okręty projektów Polnocny i Lublin, budowane w polskich stoczniach dla własnej floty i na eksport.
Korwety rakietowe Górnik, Hutnik, Metalowiec i Rolnik oraz Kaszub, okręt zwalczania okrętów podwodnych.
Iskra, Wodnik i okręty, na których uczyły się kolejne pokolenia marynarzy i mierzono dno Bałtyku.
Czym była marynarka PRL, jakie miała zadania w Układzie Warszawskim i co z niej przeszło do III RP.
Od Układu Warszawskiego do NATO: okręty radzieckie, amerykańskie fregaty, norweskie Kobbeny i polskie niszczyciele min. Flota, która zmieniała sojusze.
Jak marynarka przechodziła z jednego sojuszu do drugiego i dlaczego przez trzy dekady kupowała głównie okręty używane.
Ostatni okręt podwodny z czasów radzieckich, który jako jedyny dotrwał do dziś. Trzeci Orzeł w historii polskiej marynarki.
Niszczyciel rakietowy projektu 61, przejęty od marynarki radzieckiej w 1988 roku.
Fregaty przejęte od US Navy, pierwsze duże okręty marynarki w NATO.
Cztery norweskie okręty podwodne, które przejęły nazwy Sokół, Sęp, Bielik i Kondor.
Trałowce i niszczyciele min typu Kormoran, najmocniejsza specjalność polskiej marynarki.
Okręt zamówiony jako korweta Gawron i po latach ukończony jako patrolowiec. Czwarty Ślązak w historii floty.
Z czym marynarka weszła do NATO i co z tamtej floty pływa dziś.
Fregaty Miecznik, okręty podwodne A26 i bilans całej serii. Nazwy, które wracają od stu lat.
Fregaty budowane w Gdyni i szwedzkie okręty podwodne A26. Jak będzie wyglądać marynarka w latach 30.
Orzeł, Sokół, Ślązak, Warszawa, Grom i Wicher. Sto lat polskiej marynarki opowiedziane przez nazwy okrętów.
Bitwy i operacje pojawiają się jako część życiorysu okrętu. Opisujemy, co działo się na pokładzie i z okrętem, a nie całą wojnę.
Niszczyciele, okręty podwodne i najważniejsze jednostki mają własne odcinki. Trałowce, kutry i okręty pomocnicze trafiają do odcinków zbiorczych.
Orzeł, Sokół, Ślązak, Warszawa, Grom i Wicher. Każdy odcinek kończy się historią nazwy i odsyła do okrętów, które nosiły ją wcześniej i później.